اس ام اس های ویژه محرم

:روز اول 

... و زانوی آخرین شتر هم به خاک رسید ؛

غیوران بنی هاشم رکاب می گیرند و آل الله را با احترام در سایه خیمه های برافراشته «قرار» می دهند .

اما رنگ رخساره خواهری خبر از دلی «بی قرار» دارد ...

: روز دوم

... اینجا؟ خرابه؟ به هر حال خوش آمدی .

میخواستم برایت سفره ای به وسعت عالم فراهم کنم ؛ نشد .

حتی دریغ از تکه ای نان خشک و نمک و جرعه ای آ آ !

راستی ، شما هنوز تشنه ای؟ ...

: روز سوم

...«سرت را بالا بگیر»

این کلام امام(ع) است به آزاد مردیکه چکمه های لبریز از خاکش را به گردن آویخته بود و اشک، غبار شرم را از صورتش می شست.

(سلام بر جناب حر)...

: روز چهارم

...دستی کوچک سپر بر تیغی شد که به اوج رفته بود تا در فرودش کار عمو را تمام کند!!!

-عقل میگفت: عدو بی پرواست.

-عشق میگفت: "غریب است عمو"...

: روز پنجم

...میدان را چنان سکوتی فرا گرفته که میتوان صدای قدم هایش را شنید؛ به ناگاه صدای قاسم در گوش خیمه های حسین(ع)میپیچد! (عمو جان به فریادم برس)...

۱۳/۵ميليون ايراني در بسيج

۲۹سال از صدور فرمان تاريخي امام خميني (ره) در 5 آذر 1358 مي‌گذرد. فرمانده نيروي مقاومت بسيج در گفت‌وگو با ايسنا درباره فعاليت‌هاي بسيج، ارزيابي نتايج طرح تحول و تعالي بسيج و سپاه، سازوكارهاي تحقق ارتش 20 ميليوني و بسيج ده‌ها ميليوني و همچنين جزئيات بيشتر اجراي طرح امنيت پايدار از سوي نيروي مقاومت بسيج سخن گفته و همچنين به ذكر آمارهايي از ميزان جذب نيرو در اقشار و سازمان‌هاي مختلف بسيج پرداخه است.

بسيج مي‌تواند بستر ارتباط رسانه‌ها با يكديگر باشد

حجت‌الاسلام و المسلمين حسين طائب در گفت‌وگويي با خبرنگار ايسنا، بر تعامل بيشتر رسانه‌ها با بسيج و نيز همكاري بيشتر بين رسانه‌ها تاكيد و در همين رابطه اظهار كرد: ما اين آمادگي را داريم كه بسيج به عنوان بستر ارتباط رسانه‌ها با يكديگر عمل كند؛ يعني آن رابطه قلبي عاطفي را در حوزه بسيج تعريف كنيم.

وي خاطرنشان كرد كه هنوز همه توان بسيج براي رسانه‌ها شناخته شده نيست و علت اين امر را نيز عدم معارفه و تعامل دوطرفه بين رسانه‌ها با بسيج عنوان كرد.

وي همچنين به افزايش تعداد رسانه‌ها و خبرگزاري‌ها در كشور اشاره كرد و گفت: اگر مي‌خواهيم به سندچشم‌انداز برسيم، تكثر رسانه بايد يكي از اهداف ما باشد؛ سليقه‌ها مي‌تواند متفاوت باشد ولي جهت‌گيري‌ها هميشه جهت‌گيري‌هاي تكاملي باشد.

با آنها هم نفس باشي، كنار سنگرهايشان تا صبح پاسباني كني، ميان خنده‌هايشان، يك دم گريه كني و بال در بال رفتنشان ميان آسمان‌ها را با ديدگان كم‌فروغت ناظر باشي، مجالي به تو نمي‌دهد تا بتواني از آنها سخن هم بگويي.

در گفتمان «بسيج» سخن گفتن اصلاً جايي نداشت، تنها سكوت معني داشت و سخن گفتن نشان از «خود ديدن» بود پس كسي سخن نمي‌گفت: تا ديده شود.

براي من در مورد «سخن نگفتن بسيجي» سخن گفتن بسيار سخت است و شايد محال. اينجا هم نمي‌خواهم چيزي از خود بگويم و تنها، آنچه بود را بايد روايت كنم.

چندي پيش در گوشه‌اي بياني ديدم از همسر معظم شهيد باكري كه «حميد دنيا را از چشم من انداخت.» احساس كردم كه گويي سال‌ها اگر مي‌خواستم حرف بزنم، بيشتر از اين چيزي نداشتم كه بسيجي يعني؛ «حميد باكري كه دنيا را از چشم همه ما انداخت.»

و اين بود كه امام (ره) عزيزمان گفت: «تنها افتخار من در اين دنيا اين است كه بسيجي ام» زيرا امام (ره) در دنيا تنها «بي ارزش بودن دنيا» برايش ارزش بود، انگار كه در اين دنيا تنها «حميد» برايش مي‌ارزيد.

كيلومترها مرز ايران و عراق، سجاده ابراهيم همت، مهدي زين الدين، مهدي باكري، حسين خرازي و هزاران بسيجي گمنامي بود كه همه افتخارشان به همين گمنامي است.

نمي‌دانم چرا فراموش كرده‌ايم كه بسيجي، اگر اهل جنگ بود، اگر اهل سلاح و تير و خمپاره بود، اگر روي مين مي‌رفت، اگر محكم ايستاده بود، از خشونتش نبود، از «عبادتش» بود.

«عابد» بود، مثل مولايمان علي(ع) دنيا را به آب بيني بزي مي‌فروخت. مجاهد بود، مثل سيد و سالارمان حسين(ع)، دنيا را داده بود تا يك صبح تا ظهر عاشورا را بخرد.

گاهي كنار اروند فكر مي‌كردم، آيا «زاهدتر» از اين بچه‌هايي كه حاشيه اين رود گل آلود، غواصي مي‌كنند روي اين كره خاكي هست؟ پشت كانال ماهي، به‌خود مي‌گفتم: «پاك‌تر از خون‌هايي كه روي اين كلوخ‌هاي سرد ريخته، توي اين دنياي بي‌ارزش هست؟» فراموش كرده‌ايم كه «بسيجي» خاكي نبود كه براي خودش «خاك» بخرد و دنيا طلب كند.

يادمان رفته كه «بسيجي» چفيه نمي‌انداخت معامله كند و فخر بفروشد، بي‌توجه شديم كه «بسيجي» جنگ نمي‌كرد تا «خودي» نشان دهد.

«بسيجي» چفيه انداخت كه «دنيا» را از چشم همه بيندازد و خوب با اين «چفيه»، بي‌ارزش كرد مناسبات دنيايي را. «اهل دنيا» خفيف شدند، روباه‌ها به لانه‌هايشان خزيدند، از رو رفتند آنها كه «اهل جان دادن» نبودند.

«نظر نژاد» را يادتان رفته.... اين آخري‌ها آنقدر شاكي بود كه خدا چرا در جنگ نبرده‌اش؟ شجاعت «بابانظر» از تهورش نبود از اين بود كه جانش و همه آنچه داشت برايش به اندازه يك لبخند امام (ره) ارزش نداشت.

جنگ كه تمام شد... گويي «بابانظر» و «مهدي باكري» هم تمام شدند و چفيه‌شان ماند.... چفيه ارزشش به آن زاهدي بود كه آن‌را به گردن انداخته بود جلوي صدها تانك، تنومند مي‌ايستاد و يك تنه شليك مي‌كرد. ارزشش به آن «بي‌دنيايي» بود نه به رنگ و قيافه و ظاهر خاكي‌اش.

بعد جنگ عده‌اي فكر كردند، با چفيه، بسيجي مي‌شوند. نفهميدند چفيه‌انداختن يعني «سرنترس نظر نژاد»، «دل خاشع حاج ابراهيم همت»، «دنياي بي‌ارزش حميد باكري»، «قلب بي‌شيله و پيله برونسي»، «نور صورت شهيد كاوه» و «عرفان بي‌غل و غش» هزاران بسيجي گمنام كه لابه لاي صحيفه روز محشر باقي است.

هنوز هم هر كه «سر نترس و دل خاشع و نور صورت و عرفان بي‌غل‌و‌غش» دارد، اجازه «چفيه انداختنش» هست، اين تكه پارچه براي ما «مقدس» است.

من يكي، هر وقت خدا توفيق مي‌دهد، احرام «چفيه» مي‌بندم. دلم مي‌لرزد كه «شهيد مهاجر» نكند راضي نباشد، گنهكاري سجاده‌اش را رنگين كند. دلم مي‌لرزد كه «اهل دنيا» نكند فكر كنند، «چفيه انداختن» بي‌اجازه مي‌شود، بي‌حساب و كتاب است!

شهيد مهاجرها و فاضل الحسيني‌ها و همه بسيجي‌هاي آسماني لشكر 5 نصر را شاهد مي‌گيرم كه خدا نياورد روزي را كه بخواهم اين پارچه بهشتي كه بوي قبر حسين(ع) مي‌دهد به اين بازي‌هاي دنيايي بفروشم. خدايا! آن‌روز را برايم مياور.

فرمانده نيروي مقاومت بسيج تصريح کرد: با مقايسه نظرسنجي هايي که اکنون نسبت به دوره‌هاي قبل صورت مي گيرد درصد اطلاع مردم از زمان برگزاري انتخابات، بيشتر از مدت زماني مشابه دوره هاي قبلي است اما از لحاظ گروه‌هاي سياسي، معتقديم که بسيار زودهنگام بحث انتخابات باز شده است در حالي که در شرايط جهاني به گونه اي هستيم که نبايد بگذاريم مسائل فرعي جايگزين مسائل اصلي کشور شود. وي تصريح کرد: بسيجيان از همه جريان هاي سياسي مي خواهند با در نظر گرفتن وضعيت انقلاب در موقعيت جهاني با يک رقابت برخوردار از عقلانيت و رفتار مناسب سياسي با يکديگر و پرهيز از فضاي جنجالي و تخريب و تبيين ديدگاه هاي خود در موقعيت مناسب، فضاي سالم انتخاباتي را در زمان مناسب شکل دهند. فرمانده بسيج تاکيد کرد: در عرصه رقابتي برخي گروه هاي سياسي ارزش هاي انقلاب را با نظام هاي جهاني زيرسوال مي برند. برخي جريان ها بدون توجه به وضعيت انقلاب در نظام جهاني، مسائل داخلي را آنقدر برجسته مي کنند که در صورت جهاني نظام جمهوري اسلامي تاثيرگذار مي‌شود.

انقلاب اسلامی ایران به رهبری امام خمینی (ره) بی تردید یکی از بزرگترین و شگفت‌انگیزترین حادثه‌های تاریخ ایران است که پس از سال‌ها مبارزه، مجاهده و ایثار خون و جان نسلی فداکار و مبارز به بار نشست. یکی ازدستاوردهای نظام مقدس جمهوری اسلامی تاسیس بسیج و گسترش فرهنگ بسیجی در جامعه است. 5 آذر ماه 1358 سالروز فرمان تاریخی امام خمینی (ره) مبنی بر تشکیل بسیج مستضعفین است. درباره بسیج، اگر چه سخن بسیار گفته شده است لیکن، بی گمان برترین سخن که با ویژگی های بسیج و بسیجی منطبق و به زیبایی صورت و سیرت این دلیرمردان عرصه عشق و ایمان را ترسیم نموده است، از آن امام راحل عظیم‌الشان است: «بسیج شجره طیبه و درخت تناور و پرثمری است که شکوفه های آن بوی بهار وصل و طراوت یقین و حدیث عشق می دهد. بسیج مدرسه عشق و مکتب شاهدان و شهیدان گمنامی است که پیروانش بر گلدسته های رفیع آن، اذان شهادت و رشادت سرداده اند.